Mijn inkomsten bestaan uit een WGA uitkering en daarbij een aanvulling van m'n pensioen. Als je 80-100% arbeidsongeschikt bent heb je daar vaak recht op. Kijk het eens na want ik kwam er ook pas na een jaar achter.
Mijn inkomsten verhogen is dus helaas geen optie. Dan wordt het bezuinigen/besparen/consuminderen. Gelukkig heb ik tijd! Want met tijd kan je heel wat besparen. Waar een ander geen tijd voor wil maken, doe ik dat met veel plezier. Het maakt meteen dat ik me nuttig voel, 2 vliegen in 1 klap!
Nu is mijn situatie wel drastisch veranderd... Een paar duizend euro vrij te besteden naar ongeveer bijstandsniveau. Doordat ik nog niet officieel gescheiden ben (heel verhaal) heb ik ook nog geen recht op bijvoorbeeld zorgtoeslag.
Waar heb ik straks wel recht op? Partnerallimentatie. Tsja, en daar komt mijn trots kijken. Ik wil namelijk in geen geval m'n hand ophouden bij m'n ex man. Nu betaalt hij de lasten van de woning, welke de verkoop in gaat.
Mijn idee is om van de overwaarde van het huis, het afgeloste deel, en met aanvulling van spaargeld, een kleine, onderhoudsvriendelijke woning te kopen. Hiervan zullen de lasten beduidend(!) lager liggen dan in een huurwoning. Voor een huurwoning sta je hier ook met gemak 4/5 jaar op de lijst. Ai... Een woning moet door mijn handicap en hobby(daarover later meer) ook aan bepaalde eisen voldoen. Ik kan dus niet elke woning bewonen. Recht op urgentie heb ik niet.
In een dorp waar veel familie/vrienden wonen staan met grote regelmaat woningen te koop waar ik naar zoek. Daar ga ik voor. Hulp als ik deze nodig heb(maar ook daar komt mijn trots weer om de hoek kijken), alles op loop/fietsafstand. Heel belangrijk, gezien ik dan niet meer afhankelijk ben van de auto en deze weg kan doen. Een grote kostenbeparing ;).
Het plan is goed....nu nog de weg ernaar toe...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten