Een aantal verhuizingen heb ik nu gehad, stad-dorp-dorp-stad... Ja, ik heb er momenteel m'n buik van vol. Ik kan eigenlijk alleen maar toekijken hoe mijn spullen verhuist worden en daar zie ik al helemaal niks leuks van in.
Eerst woonde ik in een leuke stad waar ik ook ben geboren. Een normale wijk vlakbij het centrum. Leuk huis, alles niet duur...maar er ontbrak iets. Ik kreeg daar mijn eerste bedlegerige periode en tevens ook de langste van allemaal. 2 jaar mocht ik op m'n bed doorbrengen. Dit stond vlakbij het raam en ook al wisten de buurtgenoten dit...een hand opsteken was er niet bij. Er ontbrak sfeer! Gelukkig had ik veel vrienden daar die met alle liefde langskwamen, iets voor me gingen halen en lekker voor me kookte indien nodig.
Daarna verhuisde ik met mijn toenmalige man naar een dorp. Ondanks dat iedereen wel elkaar groette, ontbrak daar ook de sfeer. Ik ben nog steeds dankbaar dat ik daar niet voor langere tijd op m'n bed kwam te liggen, want ik ben ervan overtuigd dat er weinig hulp was geweest. De liefde ging over en na een tijd kon ik weer 'on the move'.
Met mijn nieuwe en huidige vriend ging ik op een rustig dorp wonen. Wat was ik blij met het huis! Zo leuk, ik zag mezelf er al jaren wonen. Je snapt 'm al...er kwam een kink in de kabel. Ik werd van de ene op de andere dag wederom bedlegerig. Moest nog een keer geopereerd worden en een maand bij mijn ouders in huis. Ik kon niks. De operatie bleek na een maand zijn doel niet te hebben bereikt maar gelukkig kon ik na een maand wel m'n bed gedag zeggen. In die tijd werd me pijnlijk duidelijk dat ik door mijn beperkingen daar niet uit de voeten kon. Dag leuk huis....
En nu woon ik weer in de stad. Hartje centrum. Eigenlijk niks voor mij, maar omdat ik in een rustige zijstraat woon, zit ik niet in de hectiek van de stad.
Waar wil ik nu naartoe met deze informatie? Er is me hier iets heel leuks opgevallen. De mensen uit deze straat zijn er voor elkaar. Ze lopen niet de deur plat, maar bij hulp hoef je maar te knikken. Zo komt er geregeld een 'buurman' met allemaal lekkers uit zijn moestuin langs de deuren, zijn er twee tweedehandszaken(kleding en boeken), let men enorm op het milieu, bakt men brood voor elkaar en taarten, greenwheels op de hoek, tweetjemee heel normaal... Wat een verademing! Mag ik hier alsjeblieft wel blijven?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten