Gisteren en vandaag mijn gedachtes laten gaan over wat wij maandelijks uitgeven en vooral waaraan we het uitgeven.
Zoals ik al eerder schreef, is mijn vriend wat minder van de budgetten en meer van het nu spenderen. Dat begrijp ik wel, je leeft ook immers nu. We hebben geen koophuis en dat zal er ook nooit komen. (Gisteren toch nog eens een balletje opgegooid of een appartement kopen niks voor ons zou zijn....juist...niks dus. Raar genoeg zag ik daarna de noodzaak van het sparen even niet meer in.)
Die is er natuurlijk wel degelijk. Baanverlies, auto, etc. Het zijn allemaal redenen voor een goede buffer, waardoor ik ook met meer plezier een uitgave zal doen.
Vooral afgelopen maand hebben we over iedere uitgave 2x nagedacht, goedkopere alternatieven gekocht, zelf gekookt en bijna niet weggeweest.
Gisteren besloot ik toch de bonnen eens na te lopen. Valt er ergens nog op te besparen? Ja, nog wel wat kleine bedragen. Verder hebben we het eigenlijk goed gedaan.
We hebben een maand niet aan de extra inkomsten hoeven zitten, die er anders meteen doorheen gingen. We sparen, als we deze budgetten blijven handhaven, een goed bedrag per maand in verhouding tot de inkomsten. Maar waarom blijf ik dan toch met een gevoel zitten dat ik het niet goed genoeg doe?? Mijn verstand zegt van wel, mijn gevoel zegt van niet. Ik krijg de neiging te gaan besparen op de kleine uitgaven die ik doe. Zoals een bloemetje van de lidl. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn? Allemaal vragen gaan er door mijn hoofd zoals 'welk bedrag is nou echt een goede buffer?' 'Hoe kunnen we (en dan denk ik eigenlijk wederom in de ik vorm) nog beter besparen?'
Herkent iemand dit? De 'stress' denk ik, rondom het (be)sparen?
Nou..... soms draaf ik wel eens door en zitten we in het weekend op een houtje te bijten. Je kan het ook te extreem denken. Een pindaatje en een flesje bier moet op de zaterdagavond toch wel kunnen. Dat is anders dan in de kroeg hangen. Dat hebben wij nog nooit gedaan. Onze buffer met een eigen huis is minimaal 5000. en maximaal zo gek als je wilt doen. Soms gaat alles tegelijk kapot en dan heb ik het niet meer. Geen cent onder die 5000. Op de eerste van de maand gaat alles naar diverse potjes. wat er over blijft moeten we het van doen. in de laatste week van de maand lijkt het dan reuze mee te vallen en koop ik lekker een flesje wijn. Leven hoort er ook bij onder het sparen.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt helemaal gelijk, als ik kijk naar wat er nu al gespaard en bespaard word dan moet ik juist apetrots zijn. Maar ik krijg dan toch de zenuwen of ik het wel goed genoeg doe. Beter als je best kan eigenlijk niet ;)
VerwijderenWaarom word je onrustig? Misschien dat je dat eens onder de loep kunt nemen. Als je naar tevredenheid bespaart en je spaarrekening loopt lekker op. Wat wil je nog meer. Gewoon lekker tevreden zijn en dat wijntje of nootje of bloemetje gewoon doen.
BeantwoordenVerwijderenEn zo is het! Maar stel dat ik het nou eens niet goed genoeg doe.... Als we nog eens een maand verder zijn en ik kan nog schrijven dat het goed gaat met de budgetten, dan is mijn zelfvertrouwen daarin vast gegroeid.
Verwijderen